Ondokuz Mayıs Üniversitesi (OMÜ) Tıp Fakültesi Toplumsal Pediatri Bilim Kolu Lideri Dr. Öğretim Üyesi Tuğba Ayçiçek Dinçer, akran zorbalığı hakkında ihtarlarda bulundu.
OMÜ’den yapılan açıklamada görüşlerine yer verilen Dinçer, zorbalığın ergen bireylerin toplumsallaştığı okul, okul etrafı ve mahallelerde gözlemlendiğini belirtti.
Zorbalığın çoklukla güç gösterisi yapmak maksadıyla meydana geldiğine işaret eden Dinçer, “Fiziksel zorbalık, bir bireyin başkasına fizikî şiddet uygulamasını içerir. Kelamlı zorbalık ise bir bireyin başkasının görünümüne, marifetlerine, yeteneklerine, ailesine yahut kültürüne yönelik alay etme ve aşağılama durumunu tabir eder. Toplumsal zorbalık ise daha çok mağdurun toplumsal bağlarını olumsuz etkilemeye yönelik davranışları barındırır.” sözlerini kullandı.
Zorbalıktan mağdur olan çocukların güç elde ettiklerinde onların da birebir davranışı sergileyebileceklerinin altını çizen Dinçer, şöyle devam etti:
“Mağduriyet ve zorbalık, birbiriyle bağlantılıdır. Ruhsal açıdan incelendiğinde mağdur çocukların iştahsızlık, karın ağrısı, baş ağrısı, okula gitmekte isteksizlik, okul muvaffakiyetinde düşüklük, okulu bırakma isteği, dert bozuklukları, intihar fikirleri ve hatta bazen mevtle sonuçlanan davranışlar yer alabilir. Bu durumlar, çocukların ve gençlerin potansiyeline tam olarak ulaşmalarını engelleyen önemli problemlerdir. Zorbalarda ise ruhsal durum ekseriyetle olumsuzdur. Dürtü denetimi ve his düzenleme hünerleri zayıf olabilir, okul başarısı düşük olabilir, unsur bağımlılığı ve suça eğilim gösterebilirler.”
Okul, aile ve çocuğu içine alan planlama yapılmalı
Zorbalığın artık sanal ortama taşındığını aktaran Dinçer, “İnternetin sınırsız ve denetimsiz yapısı gençlere ‘sonsuzluk’ hissi verirken, istenmeyen davranışlara devam etmektedirler. Çevrim içi ortamlarda mağdurlar hakkında dedikodu yapmak, mağdura ilişkin fotoğrafları müsaadesiz paylaşmak ve deverana sokmak üzere davranışlar, dijital zorbalığın yaygın örneklerindendir. Öteki zorbalık çeşitlerine karşı ortamdan uzaklaşmak mümkün olabilirken, dijital zorbalıkta taarruzlar dijital ortama düştüğü andan itibaren süratle yayılarak kalıcı halde depolanır.” açıklamasında bulundu.
Dinçer, akran zorbalığı ve siber zorbalıkla ilgili eğitim verilmesinin ehemmiyet taşıdığını anlatarak, şunları kaydetti:
“Eğer çocuğunuz zorba ise birinci olarak ona zorbalığın kabul edilemez olduğunu öğretmelisiniz. Bu basamak, katı ve net disiplin kuralları çerçevesinde olabilir ve kimi ayrıcalıkların elinden alınmasıyla uygulanabilir. Bu noktada şiddete başvurmamak ve rol model olmak değerlidir. Yani çocuğunuza şiddetin yanlış olduğunu anlatmalı ve kendi davranışlarınızla da bunu göstermelisiniz. Çocukları faydalı sportif aktivitelere yönlendirmek de sağlıklı bir tercihtir. Bu sayede empati yeteneğini geliştirirler. Zorbalar için ailelerin seyirci kalmamaları ve zorbalığın sonuçlarını anlatmaları gerekir. Mağdur çocuklar desteklenmeli, zira sağlam bir toplumsal ve bilişsel etrafı olan çocuklar zorbalıktan daha az etkilenir. Ebeveynlerin çocuklarıyla yeterli bağlantı halinde olmaları da bu süreci müspet etkileyecektir. Sonuç olarak okul, aile ve çocuğu içine alan bir planlama ile zorbalığın önüne geçmek mümkündür.”
Yorumlar kapalı.